65 jaar eigenzinnig

FoliaWeb crea

Felicitaties

65 jaar: lang had dat een negatieve bijklank. Dan ging je / moest je met pensioen en kreeg je korting bij de NS. 65 was het begin van het einde: vanaf dat moment wachtte de aftakeling, het bejaardenhuis, de geraniums. Inmiddels heeft 65 een heel ander imago: rijp, wijs, nog tot van alles in staat. Zo zal het, hoop ik van harte, ook Folia vergaan.

Ewoud Sanders - redacteur van 1982 tot 1985.

Folia Illustratie versie 1

Wij bestaan 65 jaar

Folia Magazine, het onafhankelijke weekblad van de Universiteit en Hogeschool van Amsterdam bestaat 13 oktober 2013 vijfenzestig jaar. Dat wordt op maandag 14 oktober gevierd in Crea met een feestelijke bijeenkomst over journalistiek, waar tevens het jubileumnummer zal worden gepresenteerd.

Als weekblad voor de Universiteit van Amsterdam zag Folia op 13 oktober 1948 het levenslicht als Folia Civitatis, en is daarmee het oudste universiteitsblad van Nederland. Begonnen als het mededelingenblad van de universiteit, met Propria Cures als bijlage, is Folia (tegenwoordig Folia Magazine) uitgegroeid tot een veelzijdig weekblad, een nieuwssite (www.foliaweb.nl), een wekelijks radioprogramma, en een leerschool voor talentvolle, jonge journalisten. Aaf Brandt Corstius, Paulien Cornelisse, Arjen Fortuin, Maarten Keulemans, Sjoerd de Jong, Boudewijn Büch, Beau van Erven Dorens en Joris Luyendijk waren in het verleden redacteur van Folia.

Henk Strikkers over Folia 65 jaar

65 jaar eigenzinnig. Het is een titel van een ramsjbiografie van een vroeg gestorven staatsman; een eminence grise die niet al te populair was en van wie men nauwelijks karaktereigenschappen kende. Eigenzinnig is een woord dat verbloemt dat men nietszeggend is. Nietszeggend, maar op een eigen manier. Folia is niet eigenzinnig. Folia is de bejaarde die zijn middelvinger opsteekt naar het verzorgingstehuis dat universiteitsjournalistiek heet.

FoliaTV verslag

Felicitaties

In 65 woorden mag ik jullie feliciteren. Dat is wat ik mag bijdragen aan de feestvreugde. Beste Jim, denk je nou echt dat ik aan zo'n volstrekt lullig, truttig idee meewerk? Is dat het enige waar je een oud-hoofdredacteur geschikt voor acht? Om Folia in 65 woorden ('grappig bedacht!') een veer in de reet te steken? Te 'feliciteren naar eigen inzicht'? Het lijkt Noord-Korea wel! (65 woorden)

Marcel Hulspas was van 1999 tot 2006 de lul, en werkt momenteel als senior executive manager bestandbeheer bij een extreem grote onderwijsinstelling.

Folia Illustratie versie 2

Tijd voor feest dus

Op 14 oktober zal Parool-hoofdredacteur Barbara van Beukering vertellen over de samenwerking tussen Folia en Het Parool. Folia-bestuurder Alexander Rinnooy Kan zal dieper ingaan op het belang van onafhankelijke journalistiek en NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch zal spreken over de rol van Folia als springplank voor een journalistieke carrière. Daarnaast zijn er gesproken columns van Folia-columnisten Emma Curvers en Asis Aynan en journalistieklector Piet Bakker.

Folia-hoofdredacteur Jim Jansen zal vervolgens het eerste exemplaar van het jubileumnummer uitreiken aan de collegevoorzitter van UvA & HvA, Louise Gunning. In het nummer worden zeven emeriti hoogleraren van de UvA geïnterviewd over hun vakgebied door jonge Folia-journalisten. Mieke Bal, Ellie Lissenberg, Arnold Heertje, Michiel Eijkman, Frits Boer, Sander Bais en Abram de Swaan leren ons dat dat het leven zeker niet ophoudt na 65.

Aanmelden verplicht, mail naar stephanie@folia.nl

Programma

Maandag 14 oktober van 17.00 uur - 20.00 uur
Locatie CREA: Nieuwe Achtergracht 170 1018 WV Amsterdam

Tijd: Beschrijving: Spreker:
17.00 Inloop
17.30 Opening Jim Jansen
17.35 Columnist Piet Bakker
17.40 Spreker Barbara van Beukering
17.45 Columnist Asis Aynan
17.50 Spreker Alexander Rinnooy Kan
17.55 Columnist Emma Curvers
18.00 Spreker Peter Vandermeersch
18.05-18.15 Overhandiging jubileumnummer
18.15 Borrel
20.00 Einde

Felicitaties

Folia van harte je bent gegroeid van een Folia Civitatis ofwel loodwoestijn vol lange speeches van rectores tot Folia Magazine - een multimediaproduct met behalve glanzende kaft ook internet en wat dies meer zij, je bent de hogeschool erbij gaan doen maar een ding is gebleven: het hart voor de universiteit en alle spannende en rare dingen die daar gebeuren. Dat jouw pensioenleeftijd oneindig wordt opgerekt!

Edwin Kreulen, redacteur gezondheidszorg Trouw, Foliant 1993-1996.

Folia Illustratie versie 3

Sprekers

Barbara van Beukering

Barbara van Beukering

hoofdredacteur van Het Parool. Eerder werkte ze als verslaggever bij de TROS en de AVRO, was ze hoofdredacteur van onder andere AvantGarde, Blvd. en het Volkskrant Magazine. In 2007 presenteerde Van Beukering het NPS-programma Handboek voor de moderne vrouw en werd zij hoofdredacteur van de Amsterdamse krant. Van Beukering gooide het roer om bij de krant en bracht onder andere het nieuwe tweede katern in. Ook werkt Folia nauw samen met Het Parool sinds zij er werkt.

Alexander Rinnooy Kan

Alexander Rinnooy Kan

hoogleraar economie en bedrijfskunde aan de UvA. Het meest bekend is hij als voorzitter van het Sociaal-Economische Raad (SER), als voorzitter van de NVO-NVW en als lid van de Raad van Bestuur van ING Groep. Behalve dat Rinnooy Kan bestuurslid is van Folia is hij ook voorzitter van onder andere de Raad van Commissarissen van Het Concertgebouw, de Raad van toezicht van het Prins Bernhard Cultuurfonds, de Raad van Toezicht van de Stichting Lezen & Schrijven, de Raad van Toezicht van De Balie, de Wetenschappelijke en Maatschappelijke Adviesraad Universiteit voor Humanistiek en de Raad van Toezicht van het AMC. Deze drukke hoogleraar werd door de Volkskrant al drie keer uitgeroepen tot de meest invloedrijke man van Nederland.

Peter Vandermeersch

Peter Vandermeersch

hoofdredacteur van NRC Handelsblad. Hij haalde de Rotterdamse krant naar Amsterdam, midden op het Rokin. Eerder was hij hoofdredacteur van de Belgische krant De Standaard. Onder hem kreeg De Standaard het tabloidformaat en verdween het christelijke en Vlaamse karakter. En ook bij NRC bracht hij het een en ander teweeg. Zo kreeg de krant onder Vandermeersch een nieuwe website en onlangs een heel nieuw uiterlijk.

Felicitaties

Zeg, Folia, vind je zelf ook niet dat het langzamerhand mooi is geweest? Of ben je van plan er nog eens 65 jaar aan vast te knopen? 65 jaar schrijven over hoger onderwijs in Amsterdam, en nog steeds bedien je je van oppervlakkige vooringenomen actiejournalistiek zoals we die kennen van de Telegraaf. Het lijkt waarachtig wel of er in 65 jaar helemaal niets is veranderd!

Sjaak Priester, eind-/hoofdredacteur Folia (januari 1983 - september 2001), tegenwoordig redacteur de Volkskrant.

Folia Illustratie versie 4

Jubileumeditie

Felicitaties

“Koffie of thee, Sjaak?”
“Thee? Ik ben niet ziek!”
Het antwoord van mijn allereerste hoofdredacteur, op mijn allereerste werkdag aan de Herengracht 514, heeft ervoor gezorgd dat ik nooit meer een kop thee heb gedronken op een redactie.
Journalisten drinken koffie. En kersvers is een verboden woord. En waarom ‘een drietal’ schrijven als je gewoon ‘drie’ bedoelt? De lessen van Priester.
Dank je wel, Folia.

Rogier van ’t Hek, Hoofdredacteur NUsport (Leerling redacteur 1999-2000).

Folia Illustratie versie 5

65 jaar Folia

Kwaadmaker

Wat is goede journalistiek? Dick van Eijk, journalist bij NRC Handelsblad legde dat uit aan een collega: "goede journalistiek is als iemand er kwaad over wordt." Daar zit wat in. In Het Parool stond een mooi verhaal over onderwijs-ondernemer OOG. Ik smul daarvan, maar weet dat anderen zich er boos over maken. Dat gaat samen. Als je nooit mensen kwaad hebt gemaakt, heb je ook nooit mensen blij gemaakt.

In mijn drie jaar als Folia-columnist heb ik geprobeerd veel mensen kwaad te maken. Het is wel eens gelukt getuige de ingezonden brieven en boze mails. Ik troost me bij de gedachte dat ik dan ook wel mensen blij heb gemaakt. Maar beter dan een boze brief is dreiging met ‘juridische stappen’. Daar kan je als columnist lang op teren.

Voor mijn Folia-tijd is dat één keer gebeurd. Nadat ik het broddelproefschrift van ex-staatssecretaris Charl Schwietert had gefileerd kreeg ik van zijn advocatenkantoor een fax waarin ik aansprakelijk gesteld werd voor de gevolgen van deze “smadelijke en lasterlijke” uitingen. Schwietert liet vervolgens niks meer van zich horen, maar niet nadat veel media een stukje met “Schwietert klaagt UvA aan wegens smaad:” hadden geplaatst. Het intrekken van de keutel was kennelijk geen nieuws.

In mijn Folia-tijd kreeg ik het aan de stok met Arnold Heertje na een column over zijn vergrijpen: Fraude, verduistering, intimidatie en laster. Nu is een klacht van Heertje niks bijzonders. Half Nederland had al een klacht van Heertje binnen (en de andere helft heeft tegen hem een klacht ingediend). Zelfs zijn eigen faculteit heeft hem eens voor het hekje willen slepen.

Mijn dierbaarste herinnering bewaar ik aan een column over een damesdispuut, door mij als Corpssnollen aangeduid. Ik had een stukje geschreven over de onalledaagse vernederingen waaraan ze feuten blootstelden. Maar vooral de aanduiding Corpssnollen was verkeerd gevallen. De volgende ochtend meldde zich een afvaardiging bij mijn college om me verontwaardigd mee te delen dat het beledigend en beneden alle peil was: “wij zijn geen snollen” piepte er eentje. Een ander zei me zelfs: “wij hebben uw column bij ons op de WC opgehangen, dan kunnen we elke dag zien hoe erg u bent”. Mijn dag was goed.

kwaadmaker door Piet Bakker

Piet Bakker

Folia 65

Bij jubilea lopen sprekers het risico een verleden te bezingen waaraan ze zelf nauwelijks deelgehad hebben. Ik ben slechts voor ongeveer een-driehonderdste verantwoordelijk voor de Folia van nu en voor een verwaarloosbaar klein deel van haar geschiedenis. Terwijl ik ter ere van vandaag gedwongen werd tot wat retrospectie in mijn (met drieënhalf jaar nog piepjonge) Folia-carrière, besloot ik eens te tellen hoeveel columns ik eigenlijk al voor Folia geschreven heb. U zult het niet geloven, maar het zijn er vijfenzestig. Goed, ik telde ze drie keer, maar één van die keren kwam ik uit op vijfenzestig. Toen ik daar achter kwam voelde ik me natuurlijk helemaal niet meer gegeneerd mij dit jubileum iets meer als het mijne toe te eigenen. Ook ik wil nog even doorjubileren samen met Folia. Ik zal vertellen wat mij als jubilerend mens hoop geeft.

Voordat ik een column had schreef ik een blog. Dagelijks controleerde ik meerdere keren de bezoekcijfers, die varieerden tussen de nul en twee personen. Dat waren mijn oma en moeder. Op dagen dat de bezoekcijfers piekten met drie hits, bleek meestal een anoniemeling te hebben gegoogled op het woord ‘orka’. Ik kon me de teleurstelling die zo iemand moet hebben ervaren als hij of zij op mijn site kwam alleen maar voorstellen. Op een dag waren er weer drie bezoekers op mijn blog geweest. Er was niet gegoogled op ‘orka’. Ik vroeg aan mijn vrienden of zij het soms waren geweest, die derde bezoeker. Ze zeiden allebei van niet.

Al gauw werd het raadsel opgelost. Mirna van de Folia was op mijn blog geweest. Ze was in de veronderstelling komen te verkeren dat mijn blog ertoe deed, omdat een professor in de filosofie, die wat verkikkerd op me was, ergens een bevlogen stuk op het internet had geplaatst – over mij. Uit een soort wetenschappelijk fatsoen had hij zijn lofzang dan in vredesnaam maar op mijn intelligentie gericht. Zo was mijn erotisch kapitaal me vooruitgesneld naar de redactie van Folia. Ik begon in die tijd nog nietsvermoedend aan een tweede studie, filosofie. Het was nog voor de nuttigheidsdiscussie en het verbod op langstuderen. De leningen van IB-groep hadden echt bijna geen rente, zei men. Van het woord kenniseconomie had ik nog nooit gehoord. Folia had ik nog nooit gelezen. Wel had ik Folia gebruikt als onderzetter voor het eten in het Atrium.

Mirna van de Folia wilde een vergoeding met me bespreken. Een vergoeding voor het vrijblijvende geklets dat ik de wereld in wierp? Vrijblijvend zou het weldra niet meer zijn. Al gauw moest ik tweewekelijks een stukje aanleveren, en voelde ik mij een Russische turnster op een Olympisch regime. Ik mocht beginnen op de achterpagina, ter vervanging van het kruiswoordraadsel. Ik kreeg een boze brief van de man die het kruiswoordraadsel vroeger maakte, die mij voor het gemak koos als de verpersonificatie van die ongeduldige generatie X, die niet meer kruiswoordpuzzelde maar enkel nog aan sudoku’s deed. Ik maakte me klaar voor een stortvloed aan reacties. Ze kwamen niet. Zoveel veranderde er dus aanvankelijk niet ten opzichte van die tijd waarin ik voor twee personen en een Orkaliefhebber mijn blog schreef. Ik schreef en schreef en hoorde niets, of zoals Robbert Dijkgraaf het ooit verwoordde, het vak van columns schrijven was alsof je een pannenkoek tegen de muur kwakte en die dan vormeloos op de grond neer zag zakken.

De morsecode-uitwisseling tussen mij en Folia hield me altijd op mijn tenen. Was het goed? Vast niet. De volgende werd beter. De grootste vrijheid was het feit dat ik de enige leek die bepaalde of iets kon of niet. Ik had de vrijheid om over onbetekenende en veelbetekenende dingen te schrijven en om domme fouten te maken. Folia en Havana fuseerden. Ik werkte nu ineens voor een ‘magazine’. Ze deden aan lifestyle. Ik vond het een stom idee. Dat schreef ik op. Intussen verdwenen andere universiteitsbladen, of ze werden van waakhonden tot keffertjes. Het SIS kwam, Halbe Zijlstra kwam. Je mocht niet meer langstuderen en die rente van de IB-groep, die nu DUO heette, bleek echt een leugen te zijn geweest. De VU en de UvA dreigden te fuseren.

Terwijl het onderwijs naar de klote leek te gaan en de UvA niet die mooie vrije UvA bleek die ik mij er drie jaar eerder bij voorstelde, bleek het nieuwe Folia de rol te kunnen spelen die op zoveel andere plekken was weggebonjourd. De argwanende toeschouwer aan de kant ging nergens heen, hij had zijn positie alleen maar versterkt. Dat geeft een jubilerend mens hoop. En ik, ik ben mij in de verstreken vijfenzestig columns voor gaan stellen dat een carrière als schrijver een mogelijkheid is. Zo noem ik me tegenwoordig soms ook, ‘schrijver’. Soms ben ik zelfs al een tikje over het paard getild. Die drie jaar zijn mijn oefenwedstrijdje. Ik hoop dat Folia zijn vijfenzestig ook zo beschouwt – niets meer dan een reden om gewoon maar door te gaan in een tijd waarin het steeds nodiger wordt. Tegen de klippen op werken voor het volgende jubileum. Het echte werk moet altijd nog beginnen.

Emma Curvers

Emma Curvers

Felicitaties

Vanaf het eerste begin ben je in vele gedaanten:
Smeerolie, oliemannetje, hofnar, waterdrager, icoon, geheugen, spreekbuis, etalage, inspirator, dominee, snuffelaar, entertainer, geweten, werkplek, essayist, haantje, kletsmajoor, roddeltante, nieuwsjager, slimste jongetje van de klas, onruststoker, trendwatcher, grand old man, pispaaltje, springplank, vergaarbak, leermeester.
En nu ook nog: feestvarken. Gefeliciteerd!

Judith Spruit was lid van de redactie tussen 1988 en 1995.
Nu werkt ze als zelfstandig arbeidsmarktprofessional.

Folia Illustratie versie 6